Migrena należy do chorób, których podstawowym objawem jest nagły, cykliczny  ból głowy.  Oznaki te trwają przeważnie od kilku do nawet kilkudziesięciu godzin i nawracają bardzo niesystematycznie. Przeważnie ból ten jest odczuwalny z jednej strony głowy, za okiem lub w pobliżu czoła i skroni. Bywa, ze ból jest obustronny lub zmienia swoje epicentrum (naprzemienny). Zdarzają się przypadki, gdzie bóle migrenowe umiejscowione są w tylnej części głowy. Uczucie bólu zazwyczaj opisywane jest, jako pulsujące lub tętniące, niekiedy lekkie, aczkolwiek przeważnie jest tak natarczywe, że kompletnie wyłącza z normalnego funkcjonowania. Sporadycznie migrena mija bez bólu. Jej główną cechą jest to, że często bólowi głowy towarzyszą nudności, wymioty, zawroty, światłowstręt, niechęć do dźwięku i określonych woni. Oprócz wyżej wymienionych dodatkowych objawów, u ok. 20 % osób cierpiących na migrenę przychodzi tzw. aura, która charakteryzuje się niespodziewanym ukazaniem się w polu widzenia mroczków czy zygzaków, które oślepiają na jakiś czas. Aura przechodzi przeważnie po kilu, kilkunastu minutach. Wyprzedza ona pojawienie się migreny, w chwili, gdy chory zaczyna znowu widzieć, pojawia się migrenowy ból głowy. Następnymi symptomami migreny są zaburzenia w mowie, sztywnienie kończyn, języka, czy nawet połowy ciała, które także po jakimś czasie ustępują. Migrena jest jedną z najczęściej występujących zaburzeń pochodzenia neurologicznego, statystyki pokazały, że cierpi na nią od 10 do 12 % społeczeństwa, w tym trzy razy częściej atakuje ona płeć żeńską niż płeć męską. Zalążki migreny pojawiają się w nastoletnim wieku, bardzo często u dzieci. W ciągu całego życia chorego uskarżającego się na migrenę, jej nasilenie i częstotliwość występowania ulega dużym zmianom. Zdiagnozowanie migreny jest dość nietrudne, ale w każdym przypadku powinien zająć się tym specjalista. Nie zawsze jej objawy i przebieg są takie jak napisano do tej pory. Jest dużo innych dolegliwych przypadłości, których zalążki mogą być do migreny bardzo porównywalne, a leki na migreny wtedy nie pomagają. Głównym warunkiem konkretnego wyprowadzania z tej choroby jest jej dobre zdiagnozowanie.